Moherowe Berety czyli kto, gdzie i po co.

Paliwo napędzające całą instytucje kościelną – moherowe berety. Kobiety, które prawdopodobnie przez całe swoje życie nie pamiętały o kościele i jego organach. Jednym słowem miały to generalnie w dupie. Teraz, gdy są już stare i jedną noga zaglądają do trumny, chodzą jak sparaliżowane do kościoła. Dają największe datki, śpiewają najgłośniej i non-stop się spowiadają.

Zastanówmy się, z czego, a właściwie, z jakich ludzi składałby się kościół, gdyby nie babcie? Prawdopodobnie zobaczylibyśmy tam garść dzieci, które modlą się tylko po to, aby dostać podpis od księdza, aby przystąpić do sakramentu bierzmowania lub komunii świętej. W kolejnym rzędzie siedziałyby pewnie zakonnice. W następnych zauważylibyśmy parę przykładnych oraz przykładnych na pokaz rodzin. Być może spotkalibyśmy porozrzucanych prawdziwych katolików, którzy chodzą do kościoła nie, dlatego, że mama każe lub sąsiedzi patrzą. Wtedy frekwencja zapełnionych ławek w całym przeciętnym kościele wynosiłaby jakieś 40, może 50%. A gdzie reszta? Reszta to właśnie nasze ukochane bereciki.

Dlaczego jest ich, aż tak dużo? Otóż wszystkie, albo większość myśli, że dzięki temu, że na starość przypomniały sobie o modleniu się i kościele pójdą do tzw. raju. Niestety muszę Was zmartwić. Aby pójść do nieba nie wystarczy chodzić przez kilka lat do kościoła i udawać chrześcijanina. Nawet nie wystarczą datki na nowego Mercedesa ubogiego księdza. Trzeba robić dobre uczynki, kochać i Wierzyc w Boga i bla bla bla.

Naturalnie nie mówię o wszystkich. Są wśród tych sztucznych kobiet te prawdziwe. One nie muszą udowadniać, że znają wszystkie psalmy i pieśni kościelne. Chodzą do kościoła po prostu, aby porozmawiać z Bogiem. Wielki szacunek dla nich.

Ale czy nie irytują Was moherki, które piszczą Alleluja, Alleluja za uchem i upominają gadające bachorki w kościele?

KOMENTARZE